ตอนที่ 83 เทศกาลตวนอู่

หนึ่งเดือนอันน่าอับอายนี้ สำหรับนางสนมหลิ่วแล้ว ช่างยาวนานเหลือเกิน

ทั้งยังเป็นกระบวนการลองผิดลองถูก ภายใต้การถูกโจมตีซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยามนี้นางสนมหลิ่วจึงเปลี่ยนเป็นค่อนข้างเงียบขรึม ทั้งยังมีท่าทางตัดพ้อระคนน้อยใจอยู่บ้าง

ฝีเท้านางแผ่วเบายิ่งนัก บางคราวจึงราวกับดวงจิตที่ลอยละล่องเข้ามา หลังถวายพระพรยามเช้าเสร็จ ก็ลอยละล่องกลับไปยังที่นั่งของตน ชวนให้ผู้คนมองดูแล้วอกสั่นขวัญแขวน

ยามที่ฉีเจียวมาถวายพระพรยามเช้าเห็นเข้า ก็คิดว่าดูท่าองค์รัชทายาทคงไปติดหนี้ความรู้สึกผู้คนข้างนอกมาอีกแล้วกระมัง

สตรีในเรือนหลังแย่งชิงความโปรดปราน เป็นเรื่องธรรมดาสามัญยิ่ง

ขอเพียงไม่มาแก่งแย่งบนหัวนาง เช่นนั้นก็ถือว่าต่างคนต่างใช้ความสามารถของตน