ตอนที่ 72 แหวนหยกนิ้วโป้ง

ยามนี้นางยังจำได้ดีเมื่อครั้งที่เจียวเยวี่ยเพิ่งมายังตำหนักคุนหนิงใหม่ ๆ สาวใช้ผู้นั้นทั้งใจกล้าและปากหวาน ถึงขนาดกล้าเข้ามาตีสนิทกับนาง ทั้งที่เหล่านางกำนัลน้อยต่างบอกว่านางเข้มงวดยิ่งนักและน่ากลัว แต่อีกฝ่ายก็ยังดึงดันจะเข้ามาประจบ

“ทางฝั่งฮองเฮาดูครึกครื้นมิน้อย”

“หม่อมฉันถวายบังคมฝ่าบาทเพคะ”

“ข้ารับใช้ถวายบังคมฝ่าบาทเจ้าค่ะ” เมื่อฮ่องเต้เสด็จมา ผู้คนจำนวนมากก็พากันคุกเข่าลงดังซ่า ฉางอันที่อยู่ในอ้อมอกของแม่นมจู้อย่างงง ๆ ถือว่าได้ทำความเคารพแทนแล้วเช่นกัน

“จื่อถงมิต้องมากพิธี ระหว่างเจ้ากับเรา มิต้องทำถึงเพียงนี้” จักรพรรดิคังติ่งยื่นพระหัตถ์มาประคองฮองเฮาจางให้ลุกขึ้นด้วยพระองค์เอง

ฮองเฮาจางทรงชินชากับถ้อยคำเหล่านี้ของฮ่องเต้ไปเสียแล้ว วาจานี้หากเป็นช่วงอภิเษกสมรสใหม่ ๆ ก็อาจพอมีความน่าเชื่อถืออยู่บ้าง ทว่ายามนี้ ย่อมมิอาจนับเป็นจริงได้นานแล้ว