ตอนที่ 68 ศิลปะบนปลายนิ้ว

ฉางอันไม่เพียงแต่ไม่กลัวคนแปลกหน้า ทว่ายังกระตือรือร้นต่อผู้คนยิ่งนัก การร้องขอให้คนอุ้มล้วนเป็นเรื่องปกติ อาจเป็นเพราะยามปกติฉีเจียวหอมแก้มนางบ่อยไปสักหน่อย นางจึงปฏิบัติต่อผู้อื่นเช่นนี้เหมือนกัน ทั้งอยากให้อุ้มทั้งอยากให้หอมแก้ม

คราวก่อนประกบจูบไปทีหนึ่ง ทำเอาแม่นมจินข้างกายพระชายาองค์รัชทายาทตกใจจนแทบแย่ ถึงกับไม่กล้าอุ้มนางอีกเลย

หลี่เหลียงตี้มองดูแล้วรู้สึกเสียดายยิ่งนัก ปกตินางแต่งหน้าทาชาด อุ้มไม่ได้ก็ช่างเถิด แม้แต่จะหอมแก้มก็ยังหอมไม่ได้

ฉีเจียวให้จี๋เสียงนำกล่องสีที่ใช้ย้อมสีกล่องนั้นยกมา

ขณะที่มีการเตรียมการจะเรียนวาดภาพ เดิมทีไปขอสีย้อมมาจากกรมกิจการในพระราชวัง แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการสื่อสารผิดพลาด หรือคนของกรมกิจการในพระราชวังเข้าใจผิดไปเอง