ตอนที่ 57 ดอกท้อเบ่งบานสะพรั่ง

ฉีเจียวสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า สุราหมักบุปผาท้อนี้มีฤทธิ์แรงกว่าสุราผลไม้มากนัก ทว่าเมื่อมองดูสีหน้าของทุกคนแล้ว ล้วนดื่มเก่งกันทั้งสิ้น ยามนี้ยังไม่มีผู้ใดเมามายจนหมดสภาพ

ร่ำสุรากันเช่นนี้กระทั่งตะวันลับเหลี่ยมเขา หลี่เหลียงตี้ที่เอ่ยปากลั่นวาจาไว้กลับกลายเป็นคนที่ล้มพับไปเร็วที่สุด

แม้ภายนอกจะดูเหมือนยังมีสติ ทั้งยังบอกว่าตนเองสามารถดื่มได้อีกสองกา ทว่าทุกคนก็ไม่กล้าชนจอกกับนางอีกแล้ว ตอนจะกลับยังต้องให้นางกำนัลคอยประคอง มองอย่างไรก็ไม่เหมือนคนที่ยังดื่มไหว

ฉีเจียวเดินออกมาส่งพวกนาง แม้ดูตรงไหนก็ไม่เหมือนคนที่มีสติดี แต่การกระทำและคำพูดยังคงมีระเบียบแบบแผน น่าเชื่อถือกว่าหลี่เหลียงตี้อยู่บ้างเสียอย่างนั้น

พระชายาองค์รัชทายาทก็ทรงเริ่มมึนงงอยู่บ้าง นานมากแล้วที่มิได้ทรงผ่อนคลายและดื่มสุรามากถึงเพียงนี้