กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“แก้วตาดวงใจของข้า”
องค์รัชทายาททอดถอนพระทัยในอกอีกครา ทอดพระเนตรเห็นสีหน้าของฉางอันในอ้อมอกแปรเปลี่ยนไปชั่วพริบตา จึงส่งให้แม่นมนำลงไปป้อนนมอย่างชำนิชำนาญ
แก้วตาดวงใจมิใช่คนที่จะตอแยได้ง่าย ๆ เลย แม้ฉางอันจะเป็นเด็กที่เลี้ยงง่าย ทว่าอารมณ์ร้อนนัก พอท้องหิวขึ้นมา ก็เริ่มแผดเสียงร้องจ้าทันที
“ไม่รู้ว่านิสัยใจคอเช่นนี้ ได้ผู้ใดมากัน”
“คนอื่น ๆ ล้วนบอกว่าฉางอันเหมือนองค์รัชทายาทที่สุด คงมิได้เหมือนข้าหรอกกระมังเพคะ” น้ำเสียงของฉีเจียวยังแฝงแววเสียดายอยู่บ้าง
องค์รัชทายาททรงแยกไม่ออกว่าที่นางพูดเป็นเรื่องจริงหรือหยอกเล่น ในพระทัยก็ทรงรู้สึกว่าพระองค์ตรัสผิดไป ย่อมมิตรัสโต้แย้งอีก
ทรงพระสรวลเจื่อน ๆ คราหนึ่ง ก่อนจะเสด็จเข้าไปโอบกอดนางไว้ในอ้อมอก