กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เจ้าได้เห็นรูปโฉมของเหลียงตี้ฉีผู้นั้นหรือไม่”
ประโยคนี้ที่แม่นมจินถามขึ้นมากะทันหัน แม้แต่หูพั่วก็ยังชะงักไป “เหลียงตี้ฉียังอยู่ในช่วงพักฟื้นหลังคลอด โดนลมไม่ได้ จึงมิได้พบเจ้าค่ะ”
แม้แต่พระชายาองค์รัชทายาทก็ยังรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง “แม่นมอาวุโสสนใจเรื่องพวกนี้ตั้งแต่อะไรกัน”
ยามปกติแม่นมจินเคร่งขรึมที่สุด มักจะปั้นหน้าบึ้งตึง คิดไม่ถึงว่าจะเอ่ยถามวาจาเช่นนี้
“หลี่เหลียงตี้มาที่นี่แล้วบอกว่า เหลียงตี้ฉีผู้นั้นนับเป็นหญิงงามสะคราญโฉม ข้ารับใช้ถึงได้นึกสงสัยใคร่รู้อยู่บ้างเจ้าค่ะ” แม่นมจินยังคงตอบอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา
“จริงสิ นังหนูผู้นั้นยามปกติรักสวยรักงามยิ่งนัก นับว่ายากนักที่จะได้เห็นนางเอ่ยชมผู้ใดเช่นนี้”