เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามที่นางอยู่ตำหนักคุนหนิง ก็คุ้นเคยกับแม่นมอวี๋เป็นอย่างดี ทั้งนี้ก็เพื่อหาที่พึ่งพิง จึงคอยเอาอกเอาใจอยู่เนือง ๆ ความสัมพันธ์ของคนทั้งสองจึงสนิทสนมกันขึ้นมาก
“ข้ารับใช้คารวะเหลียงตี้ฉีเจ้าค่ะ” แม่นมจู้ที่อยู่ด้านข้างรีบเข้าไปประคองทันที
“แม่นมอาวุโสไฉนจึงทำความเคารพใหญ่โตถึงเพียงนี้ ข้าควรต้องขอบคุณแม่นมอาวุโสที่เคยดูแลข้าในกาลก่อนถึงจะถูก”
ฉีเจียวมิใช่คนลืมบุญคุณ อาจเป็นเพราะได้รับความปรารถนาดีมาน้อยเกินไป นางจึงพยายามอย่างยิ่งที่จะตอบแทนกลับไปในปริมาณที่เท่าเทียมกันเสมอ
แม่นมอวี๋ก็รู้ว่าฉีเจียวมิได้กล่าววาจาตามมารยาท พอนางก้าวเข้าสู่เรือนชิงเฟิงไจ ก็พบว่าคนคุ้นเคยเก่าแก่อย่างแม่นมจู้กำลังรอนางอยู่ อีกทั้งยังถูกยัดเตาอุ่นมือที่ค่อนข้างร้อนลวกมือใส่มือมาเตาหนึ่ง
“ยามนี้ท่านเป็นถึงเหลียงตี้ ธรรมเนียมมิอาจละเลยได้เจ้าค่ะ”