ตอนที่ 43 พบกันครั้งแรกหลังหายป่วย

ครั้นถึงเดือนเก้าสารทฤดูอันงดงาม หน้าท้องของฉีเจียวก็เริ่มนูนเด่นขึ้นมาแล้ว

ความรู้สึกของการตั้งครรภ์เริ่มเด่นชัดขึ้นมาจริง ๆ ความคาดหวังและความรักของมารดาที่มีต่อเด็กน้อยในครรภ์ก็เพิ่มพูนขึ้นอีกหลายส่วน

ทว่าเอวบางยังคงอ้อนแอ้นเช่นเดิม องค์รัชทายาทมักทรงรู้สึกว่านางผอมบางเกินไป

“เหตุใดจึงผอมกว่าเมื่อหนึ่งปีก่อนอีกเล่า” องค์รัชทายาททรงลูบหน้าท้องของนาง โชคดีที่เด็กดิ้นอย่างมีเรี่ยวแรงยิ่ง มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นเด็กที่ร่าเริงมีชีวิตชีวา

พอเอ่ยถึงเรื่องนี้ ฉีเจียวก็มีโทสะขึ้นมาทันที “ยามที่ข้ามาถึงตำหนักอวี้ชิ่งใหม่ ๆ องค์รัชทายาทยังตรัสว่าข้าเป็นเด็กสาวเจ้าเนื้ออยู่เลยเจ้าค่ะ”

“เรื่องขี้ผงเพียงนี้เหตุใดยังจำมาจนถึงป่านนี้อีก” เมื่อทรงทอดพระเนตรแววตาที่เจือความโกรธของฉีเจียว สุรเสียงก็อดที่จะแผ่วเบาลงมิได้ คนที่กำลังตั้งครรภ์นี้ อารมณ์ช่างร้ายกาจจริง ๆ