ตอนที่ 37 แท้งบุตร

“มาหาเสด็จแม่ที่นี่ ย่อมต้องผ่อนคลายสบายใจเป็นธรรมดา รีบเสวยเถิด ช่วงนี้เจ้าก็อย่าได้เหน็ดเหนื่อยจนเกินไปนัก”

“ประเดี๋ยวแม่นมอาวุโสเจ้าไปบอกกล่าวกับจ้าวจิ้นเป่า ให้เขาช่วยเตือนช่วยปรามในยามปกติให้มากหน่อย ข้าเห็นเจ้าซูบผอมลงไปบ้างแล้ว”

ชั่วขณะนั้นภายในตำหนักคุนหนิงจึงอบอวลไปด้วยความสุขและความกลมเกลียว

เมื่อเห็นองค์รัชทายาทเสด็จกลับไปแล้ว รอยยิ้มที่มุมปากของฮองเฮาจางก็ยังมิจางหายไป

“เหนียงเหนียง……”

“แม่นมอาวุโส ต่อให้แม่หนูเจียวเยวี่ยผู้นั้นจะไม่ใช่คนดีเด่นอันใด ข้าก็ยอมรับได้ อย่างน้อยนางก็ช่วยให้เหวยเอ๋อร์เบิกบานใจได้บ้าง”

ในใจของนางกระจ่างแจ้งแล้วว่า นอกจากบุตรชายจะอยากเชิดชูสตรีสกุลฉีอย่างจริงใจแล้ว ลึก ๆ ในใจก็ยังมีความคิดอยากเอาชนะอยู่บ้างเช่นกัน

หากก้าวพลาดไปแม้เพียงก้าวเดียว สิ่งที่ตกลงไปเบื้องล่างย่อมมิใช่แค่ห้วงอเวจีหมื่นจั้ง

ผู้คนทั้งหลายอาจจะมีทางถอย ทว่ามีเพียงฮองเฮาและองค์รัชทายาทเท่านั้นที่ไร้หนทางหลบหนี