ตอนที่ 32 อำนาจดูแลจัดการ

หลายวันต่อมา จำนวนครั้งที่เจียงเหลียงตี้ไปหาหวังเฟิ่งอี๋เรียกได้ว่าพุ่งสูงขึ้นเป็นเส้นตรง ราวกับว่าคนทั้งสองสนิทสนมคุ้นเคยกันขึ้นมาในชั่วพริบตา

หลี่เหลียงตี้พักอยู่ในตำหนักข้างตะวันออกเช่นกัน ย่อมได้ยินความเคลื่อนไหวข้าง ๆ อยู่บ้าง

“นึกไม่ถึงว่าหวังเฟิ่งอี๋ผู้นั้นจะโง่เขลาเช่นกัน ผ่านไปไม่กี่วันแท้ ๆ ก็กระตือรือร้นเรียกพี่สาวน้องสาวเสียแล้ว”

หลี่เหลียงตี้เขียนคิ้วอย่างเชื่องช้า แต่วาจาที่เอ่ยออกมากลับไม่เกรงใจแม้แต่น้อย

เรือนหลังคือสนามรบของสตรี บนสนามรบ แม้แต่สหายก็อาจเป็นศัตรูได้ นับประสาอะไรกับคนที่สนิทสนมกันเพียงผิวเผินเช่นนี้

คนสกุลเจียงผู้นั้นมิใช่คนที่จะคบหาได้ง่าย หากมิใช่หวังอะไรกัน นางจะยอมลดตัวลงไปสนิทสนมกับเฟิ่งอี๋ผู้หนึ่งหรือ