ตอนที่ 17 เทศกาลไหว้พระจันทร์

จ้าวจิ้นเป่ายิ้มตาหยียามมองดูคุณหนูฉีเฝ้าดูแลองค์รัชทายาท ช่วงนี้องค์รัชทายาททรงงานยุ่งมากจริง ๆ ทั้งยังต้องถูกพวกท่านเหล่านั้นคอยจับผิดอีก

องค์รัชทายาทจะทรงโปรดปรานผู้ใดก็ยังต้องเข้ามาก้าวก่าย ช่างว่างกันเสียจริง ทว่าองค์รัชทายาทก็มิใช่คนที่จะพาลใส่ผู้อื่น มิเช่นนั้นไฉนกลับยิ่งสนิทสนมกับคุณหนูฉีมากขึ้นเล่า

จ้าวจิ้นเป่าส่ายหน้า เขาที่เป็นเพียงขันที ย่อมไม่อาจเข้าใจความคิดขององค์รัชทายาทได้

อย่างไรเสียขอเพียงองค์รัชทายาททรงสบายพระทัยก็พอ องค์รัชทายาททรงสบายพระทัย พวกเขาที่เป็นบ่าวไพร่ก็ปรนนิบัติง่ายขึ้นมิใช่หรือ

ดังนั้นจึงยิ่งกระตือรือร้นต่อคุณหนูฉีมากขึ้นเป็นธรรมดา เมื่อมีคุณหนูฉีอยู่ องค์รัชทายาทก็ทรงกริ้วน้อยลงกว่าแต่ก่อนมาก

ตำหนักอวี้ชิ่งเปรียบเสมือนมุมเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในวังหลวง เพราะไม่มีผู้ดูแลจัดการเรื่องราว เรื่องภายนอกมากมายจึงลามมาไม่ถึงที่นี่