กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 129 สี่ศิษย์อาจารย์แห่งภูเขาซางิริ
ยามค่ำคืน
ภูเขาซางิริ
ภายใต้แสงจันทร์สีเงินสาดส่อง หลี่เล่ยถือดาบซามูไรก้าวเดินผ่านป่าไม้อย่างระมัดระวัง ท่าทางย่องเบาเงียบกริบและตึงเครียดราวกับหัวขโมย
ช่วยไม่ได้ ลงมือครั้งแรกไม่มีประสบการณ์ ในใจจึงตื่นเต้นอยู่บ้าง ครั้งหน้าก็คงไม่เป็นแบบนี้แล้ว
หลี่เล่ยตามกลิ่นคนเป็นโดยอาศัยจมูกอันเฉียบไว มุ่งหน้าไปตามทิศทางนั้น
ภายในภูเขาซางิริ ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืนก็มีหมอกปกคลุมอยู่ตลอดปี ดูวังเวงชวนขนลุกราวกับมีอสูรอยู่จริง ๆ
หลี่เล่ยเดินอยู่ท่ามกลางสิ่งนั้น พลันรู้สึกว่าสถานที่แห่งนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว หมอกหนาสลัวลอยฟุ้งไปทั่วสี่ทิศ สายลมอ่อนพัดโชยมาทีหนึ่ง มวลหมอกก็เคลื่อนไหวตามลม แลดูคล้ายกับเงาร่างคนอย่างไรอย่างนั้น