เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 ท้าประลองอาคาสะ
ภายใต้แสงจันทร์อันเยียบเย็น หลี่เล่ยนั่งอยู่บนโซฟาที่ถักทอขึ้นจากเส้นไหมพลางมองดูอาคาสะสาธิตวิชาหมัดมวยของตน และคอยตบมือให้อีกฝ่ายเป็นระยะ ๆ
“พยายามเข้าขอรับ ท่านอาคาสะ ท่านสาธิตอีกรอบหนึ่งข้าก็น่าจะเป็นแล้วล่ะ”
“รุย นี่มันรอบที่ยี่สิบแล้วนะ เจ้าเอาแต่ดูไม่ยอมฝึกจะมีประโยชน์อะไร การเรียนมวยมันต้องตามอาจารย์ไปทีละกระบวนท่า เจ้าเอาแต่จ้องอยู่แบบนี้ ตัวก็ไม่ขยับเลยสักนิด นี่เจ้าหวังจะดูจนเป็นเองหรือยังไงกัน”
เมื่อมองดูหลี่เล่ยที่นอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้ประหลาดที่เรียกว่าโซฟา ข้างขึ้นที่สามอาคาสะก็เอ่ยขึ้นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความจนใจ
กับเรื่องที่หลี่เลี่ยนึกครึ้มอยากเรียนมวยกับตน เดิมทีอาคาสะคาดไว้แล้วว่าท่าทางการแอบอู้ตอนเรียนของหลี่เล่ยคงจะแย่พิลึก แต่ไม่นึกเลยว่าจะแย่ได้ถึงขนาดนี้