เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 112 การพัฒนาอาคมโลหิตอสูรของตนเอง
“เมื่อกี้ฉันได้ยินเจ้าพูดว่าจะเฉือนฉันเป็นพัน ๆ ชิ้น ให้ฉันอยู่ก็ไม่พ้นทุกข์ ตายก็ไม่พ้นทุกข์งั้นรึ”
หลี่เล่ยชักดาบซามูไรออกจากเอวของซามูไรหน้ากร้าน ถือไว้ในมือแล้วเช็ดเบา ๆ ด้วยร่างกายของซามูไร มองเขาด้วยรอยยิ้มที่เหมือนยิ้มก็ไม่ใช่ ไม่ยิ้มก็ไม่ใช่
“ไม่ใช่แบบนั้น ท่าน นั่นฉันพูดเล่น ท่านอย่าเก็บมาใส่ใจเลย ฉัน ฉัน—ฉันจะกล้าลงมือกับท่านได้ยังไง” ซามูไรหน้ากร้านกล่าวด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
ตอนนี้ซามูไรอยากตายขึ้นมาแล้ว ทำไมโลกนี้ถึงมีสัตว์ประหลาดแบบนี้ด้วย แล้วยังให้เขาได้พบเจออีก
“คำพูดที่เปล่งออกมาต้องถือเป็นคำมั่น สิ่งที่ตัดสินใจจะทำก็ต้องรับผลของมัน”
“พร้อมหรือยัง ซามูไรหน้ากร้าน”
หลี่เล่ยเผยรอยยิ้มกระหายเลือด ชูคมดาบขึ้นสูง แล้วกล่าวกับซามูไร