กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 หนึ่งคำขอได้สมใจสองสิ่ง
หลังจากได้ยินเท็นอิ โมกะพยักหน้าตอบรับเสียงเบา หัวใจดวงน้อยของหลี่เล่ยก็อดไม่ได้ที่จะเต้นรัวเร็วขึ้นหลายจังหวะ
เยี่ยมไปเลย ความปรารถนาเล็ก ๆ ในชีวิตอสูรของตนกำลังจะเป็นจริงแล้ว หลี่เล่ยพลันรู้สึกว่าชีวิตเปี่ยมไปด้วยความหวัง ความชื่นชอบที่มีต่อโลกใบนี้บวกเพิ่มขึ้นอีกหนึ่ง
เท็นอิ โมกะที่ตอบตกลงประคองศีรษะของหลี่เล่ยขึ้นอย่างระมัดระวังพลางหยิบหมอนออกไป นางนั่งคุกเข่าปรับเปลี่ยนมาใช้ต้นขาของตนแทน จากนั้นจึงค่อย ๆ วางศีรษะของหลี่เล่ยลงบนตักของตัวเองอย่างแผ่วเบา
เมื่อสัมผัสได้ว่าท้ายทอยของตนตกลงตรงหุบเขากลางต้นขาอันเรียวยาวและนุ่มนิ่ม หลี่เล่ยก็รู้สึกราวกับศีรษะของตนวางอยู่บนปุยนุ่น สบายอกสบายใจและสดชื่นผ่อนคลายอย่างหาที่สุดมิได้