กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 77 เนื้อโลหิตปรสิตดอกวิสทีเรีย
ในลานบ้าน หลี่เล่ยหยุดการฝึกฝน มองไปยังป่าไม้อันเงียบสงบรอบด้าน ในใจอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ
“ภูเขานาตากุโมะในยามค่ำคืนนี่เงียบสงัดและวังเวงจริง ๆ อยู่มาตั้งนานยังรู้สึกเหมือนมีผีหลอกอยู่เลย”
“เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ เหมือนว่าอสูรที่ว่าก็คือฉันเองนี่หว่า!”
“เฮ้อ ประมาทไป ไม่ทันได้หลบ”
“แต่การเป็นอสูรจนถึงขั้นอย่างฉันเนี่ย ก็ไม่มีใครเทียบได้แล้วล่ะ”
“ไม่มีใครเทียบได้แล้ว ไม่มีใครเทียบได้แล้ว ไม่มีใครเทียบได้แล้ว...”
“ใคร ใครกำลังพูดอยู่กันแน่!!!”