เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 74 ผลสะท้อนกลับจากปราณ
“รุย เสี่ยวเฮยคงไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”
เมื่อมองดูเสี่ยวเฮยที่หมุนจนสลบไปแล้ว เท็นอิ โมกะก็ถามหลี่เล่ยด้วยความรู้สึกทนดูไม่ได้เล็กน้อย
เพราะตอนนี้เสี่ยวเฮยถึงขั้นฟองฟอดเต็มปากตาเหลือกขึ้นบนแล้ว รู้สึกราวกับจะขึ้นสวรรค์ได้ทุกเมื่อ
“ไม่เป็นไรหรอกครับพี่โมกะ พลังชีวิตของเสี่ยวเฮยเหนียวแน่นจะตาย อาการเวียนหัวแค่นี้ เดี๋ยวเดียวก็หายแล้ว ไม่ต้องกังวลเรื่องมันหรอก”
“ไม่เชื่อพี่ดูสิ!”
พูดจบหลี่เล่ยก็หยิบท่อนแขนของคนดวงซวยคนไหนก็ไม่ทราบออกมาจากมิติพิเศษของตน แล้ววางเป็นอาหารไว้ตรงหน้าเสี่ยวเฮย
กลิ่นหอมของเนื้อมนุษย์ตลบอบอวลอยู่ในอากาศ เสี่ยวเฮยที่ห้อยหัวสลบอยู่พอได้กลิ่นเนื้อมนุษย์เปื้อนเลือดก็ฟื้นคืนสติทันควัน ดวงตาจ้องตรงเป๋งไปยังแขนขาดตรงหน้า
“ของอร่อย ให้ฉันเหรอ”