กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 51 “วันอันแสนสุข” ของเสี่ยวเฮย
“นาคิเมะ! พูดอะไรหน่อยสิ! ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ วันนั้นของเดือนมาหรือไง ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ ก็ดีสุด ๆ ไปเลยนะ (???)”
หลี่เล่ยยังคงเอ่ยกับร่างแยกลูกตาของนาคิเมะตรงหน้าต่อไป
ภายในปราสาทไร้ขอบเขตในมิติพิเศษ นาคิเมะที่นั่งคุกเข่าอยู่มีเส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหน้าผาก มือขวาออกแรงข่วนลงบนพื้นไม้ข้างกายจนเกิดเป็นรอยเล็บลากยาว