กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 วิวัฒนาการซะ! เสี่ยวเฮย
ในราตรีอันมืดมิดและเงียบสงัด จันทร์สีเงินสาดแสงกลางนภา สายลมอ่อนพัดผ่าน เงาทาบบนพื้นส่ายไหวไปมา ใต้ท้องฟ้าปรากฏเงาร่างสีขาวจาง ๆ วูบผ่านไป
บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำทางทิศตะวันออกของเมืองเล็ก หมีดำกลายพันธุ์ตัวสูงเจ็ดถึงแปดเมตรตัวหนึ่งนั่งอยู่ริมตลิ่ง ก้มหน้ามองพื้น พลางใช้มือเล็ก ๆ ที่เกะกะไม่รู้จะวางไว้ตรงไหนขุดดินเล่น!
“เจ้านาย! อีกนานไหมกว่าจะถึง เสี่ยวเฮยเบื่อมากเลยตอนนี้!”
เสี่ยวเฮยที่ใช้กรงเล็บขุดดินบนพื้นเอ่ยถามหลี่เล่ยที่กำลังสื่อสารกับตน
“ใกล้แล้ว! จะถึงเดี๋ยวนี้แหละ นายรออีกแป๊บหนึ่ง!” หลี่เล่ยที่อยู่ระหว่างทางตอบกลับ