กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 450 โลกในสายฝน
เก้าอี้โยกไหว ครูดเบา ๆ เหนือผิวนํ้า ก่อวงระลอกซ้อนกันเป็นชั้น ๆ
ซีเอนกายเบี้ยว ๆ อยู่บนเก้าอี้โยก มือที่ห้อยลงข้างที่เท้าแขนยังถือชานมที่ดื่มไปครึ่งแก้ว
นางหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง ถอนหายใจอย่างสบายอารมณ์ “สมกับเป็นชานมของจริงที่อร่อยกว่า”
พูดพลาง ซีก็ยกมือขึ้น จิบชานมกลิ่นหอมกลมกล่อมคำหนึ่ง
“ติ๊กต่อก”
พอดีในขณะนั้น ฝนปรอยหนึ่งหยดตกลงในแก้ว
ซีชะงักเล็กน้อย เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
ในแดนลับมังกรเพลิงที่แต่ไหนแต่ไรฟ้าใสไร้เมฆ ไม่รู้ว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อใดเต็มไปด้วยเมฆฝน หยดฝนโปรยปรายลงมาละเอียดถี่
ซีมองหยดฝนที่โปรยลงมาเต็มท้องฟ้าอย่างเหม่อลอย ราวกับถูกหยุดเวลาไว้