กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 447 อย่าให้ข้าลืมนาง!
ในขณะนี้ เศษซากความแค้นของสรรพชีวิตที่ซ่อนลึกอยู่ใต้ดินแดนมาร
เคยถูกมารสวรรค์นอกแดนเหยียบย่ำและทำลาย “เผ่ามาร” ที่แปลงร่างจากความแค้นบนผิวดิน
ล้วนสลายจนสิ้น
เมฆดำที่ลอยอยู่เหนือแดนมารตลอดทั้งปีไม่เคยสลาย ก็สาดแสงอุ่นเป็นลำ ๆ ลงสู่ผืนดินรกร้างในยามนี้
บนผืนดินที่อบอวลด้วยความอัปมงคล มีสีเขียวสดจุดหนึ่งรับแสงไหวเอนเบา ๆ
จี้ชิงโจวดึงสายตากลับ เอียงศีรษะเล็กน้อย แนบแก้มนุ่มเย็นเล็กน้อยของจี้ชิงกวง นางหลับตา
“ก็ขอให้เรา กลับสู่ความสงบ”
สิ้นคำ จี้ชิงโจวรู้สึกว่าแขนทั้งสองที่โอบไหล่ของนางกระชับขึ้นเล็กน้อย ราวกับจะกอดนางให้แน่นขึ้น