กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 405 หญ้าบนหลุมศพพ่อแม่คงสูงกว่าเราแล้วกระมัง
เจ็ดวันก่อน
ที่ราบกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ลำธารใสสายหนึ่งคดเคี้ยวไหลเข้าสู่ภูเขาไกลโพ้น ทัศนียภาพงดงามราวภาพวาด เงียบสงบ
“ฟึ่บ!” แสงดำหลายสายฉีกผ่านท้องฟ้าสีคราม ราวกับสาดรอยหมึกสกปรกผืนใหญ่ ทำลายความกลมกลืนของภาพนี้
สุดท้าย แสงดำดั่งฝูงดาวตก ก็ตกลงที่แห่งหนึ่งริมลำธาร
ผู้บำเพ็ญมารครึ่งคนครึ่งสัตว์หลายร้อยคนยืนอยู่บนทุ่งหญ้า ปราณมารพุ่งสู่ฟ้า
ทุ่งหญ้าใต้เท้าถูกปราณมารกัดกร่อน ค่อย ๆ เหลืองแห้ง
หญิงผู้นำมีผิวขาวดั่งหิมะ แต่บนแก้มมีลายดำหลายเส้น
ลายดำเหล่านั้นบิดเบี้ยวพันกัน เป็นลวดลายพิลึกที่คนทั่วไปยากจะเข้าใจ
หากดูใกล้ ๆ จะพบว่าลายดำเหล่านั้นราวกับสิ่งมีชีวิต ค่อย ๆ เลื้อยไหว ทำใจสั่น