กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 390 นั่นคือทะเลผืนเล็กที่สุดในโลก
ชายผู้นั้นได้ยินก็พยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย “ได้สิ”
พูดจบ เขาก็ละห้อยตามองจี้ชิงโจวอีกครั้ง
ท่าทางที่แล้วแต่เจ้าจะตัดสินใจ
จี้ชิงโจวชี้ไปที่ลำธารตรงนั้นตามสบาย กล่าว
“ตอนเจ้าตื่นขึ้นบังเอิญนอนอยู่ริมลำธาร สู้เรียกเหมี่ยวเหมี่ยวก็แล้วกัน”
เหตุผลนี้ค่อนข้างฝืนไปสักหน่อย จี้ชิงโจวจึงเสริม
“ลำธารไหลสู่แม่น้ำ แม่น้ำไหลสู่สายน้ำใหญ่ สายน้ำใหญ่ทั้งหลายรวมกันสู่ทะเล
เหมี่ยวมีความหมายว่าเวิ้งว้างไร้ขอบเขต ช่างเหมาะกับภาพตรงหน้านี้”
ตอนที่จี้ชิงโจวพูดประโยคสุดท้าย นางก็เผลอมองดวงตาสีน้ำเงินเข้มล้ำลึกของชายผู้นั้น