กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 345 หรือว่าเด็กคนนี้คือผู้ปกป้องมัน
เมื่อจี้ชิวหยู่ตื่นจากความฝัน เขาก็เจ็บปวดทั้งตัว
เขาเกิดมาไม่กลัวพิษ ทว่าหลังจากเลือดพิษกัดกร่อนเลือดเนื้อของเขา ก็ยังทิ้งบาดแผลผืนใหญ่ไว้
เสี่ยวกูพันรอบเอวเขา ส่งเสียงแลบลิ้นสะอื้น และใช้ลิ้นงูเลียแผลของเขา
จี้ชิวหยู่สูดลมหายใจเย็นใส่ ใจเต็มไปด้วยความงุนงง “ข้านี่… เป็นอะไรไป?”
เสี่ยวกูส่งเสียง “ฟ่อ ฟ่อ” เข้าหูจี้ชิวหยู่
แปลเป็นภาษาที่เขาเข้าใจได้เองโดยอัตโนมัติ
“ข้าก็ไม่รู้ ตอนข้าตื่นมา พวกเรากอดกันอยู่ หัวข้าแตก เจ้าถูกเลือดของข้ากัดกร่อน
บาดเจ็บทั้งตัว คงจะเจ็บมากกระมัง?”
“…ก็พอทน”