กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 272 นี่คือแสงจันทร์ขาวในใจลั่วเฟยอีหรือ
ผู้บำเพ็ญที่เห็นภาพนี้ ณ ริมฝั่งต่างอดกลั้นลมหายใจโดยไม่รู้ตัว
หลิวฝูรั่วที่ยืนอยู่กลางสมรภูมิ ลืมหายใจไปเสียนานแล้ว
นางถูกแสงสีเขียวมรกตสายหนึ่งห่อหุ้ม โล่แสงนั้นต้านทานพายุฝนอันบ้าคลั่งรอบกายไว้ทั้งหมด
ค้ำจุนโลกอันสงบสุขเล็ก ๆ หนึ่งมุมไว้ให้นาง
หลิวฝูรั่วยังคงอยู่ในท่วงท่าเงยหน้ามองขึ้นฟ้า นางเห็นเงาร่างในแสงขาว ในฝ่ามือนั้นดูเหมือนมีสิ่งหนึ่งหยดลงมา
นั่นคือหยดน้ำสีดำหนึ่งหยด
“ติ๊ก”
หยดน้ำสีดำนั้นจมลงสู่ทะเลที่ถูกปนเปื้อนไปเป็นบริเวณกว้าง
หลิวฝูรั่วมองไม่เห็นว่า สีหมึกผืนใหญ่ในทะเลเบื้องล่างกำลังจางหายไปในอัตราที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า