กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 265 เจ้ารถามว่าข้าเป็นใครหรือ?
“ลั่วเฟยอี... ลั่วเฟยอี”
หลิวฝูรั่วเอ่ยชื่อชายผู้นั้นเบา ๆ “ชื่อของเจ้าช่างไพเราะจริง”
ในดวงตาของลั่วเฟยอีสะท้อนรอยยิ้มบาง ๆ ที่ผุดขึ้นบนใบหน้าหญิงสาว
ราวกับแสงตะวันอบอุ่นยามเหมันต์ที่สาดเข้าไปในหัวใจเขา ลำแสงหนึ่งตกลงตรงจุดที่มืดมิดและหนาวเย็นที่สุดพอดี
ใจของลั่วเฟยอีเต้นกระตุก เขากำลังจะเอ่ย
หลิวฝูรั่วพลันเห็นอะไรบางอย่าง จ้องไปเบื้องหน้า ร้องด้วยความตกใจ “พวกนางเป็นอะไรไป?”
ลั่วเฟยอีมองตามสายตาของหลิวฝูรั่ว ก็เห็นเด็ก ๆ ที่ก่อนหน้านี้ถูกผู้บำเพ็ญมารลักพาตัวมาที่นี่
ตกใจจนร้องไห้โวยวาย ไม่รู้ว่าเมื่อใดก็ล้มระเนระนาด หายใจยาวเบา
“ข้าใช้คาถาหลับใหลกับพวกนาง”