เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 255 เช่นนี้ ความตายของเจ้าจึงจะเกิดคุณค่าขึ้นบ้าง
“ฮ่า ฮ่า……”
ยามหลบหนี เสียงหอบหายใจที่ปนด้วยความตระหนกหวาดกลัว ในเขาวงกตอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น ดูเล็กจ้อยอ่อนแอ ถูกกลบมิดในทรายเหลืองได้ง่ายดาย
สุ่ยตู้เฉินวิ่งโซซัดโซเซไปข้างหน้า เห็นว่าอีกไม่ถึงร้อยเมตรก็จะเข้าสู่ทางแยกใหม่อีก ฝีเท้าของเขาจึงช้าลงโดยไม่รู้ตัว
“ช้าเกินไป ช้าเกินไปจริง ๆ ——”
เสียงสบาย ๆ ของ “ซ่างกวนซิง” ดังขึ้นข้างหลังเขา ตามติดเป็นเงา
ตอนที่สุ่ยตู้เฉินกำลังจะวิ่งพ้นปากทางนี้เข้าสู่ทางแยก เขาก็เบรกเท้าหยุดอย่างเฉียบพลัน
“ปัง!”
ทว่า เท้าข้างหนึ่งเตะเขากระเด็นเข้าไปในเขตทางแยกโดยตรง
“ซ่างกวนซิง” ที่เดิมอยู่ข้างหลัง ห่างไม่มากไม่น้อยเป็นระยะหนึ่ง กลับปรากฏตัวขึ้นข้างหลังเขาอย่างกระทันหัน ยิ้มกริ่มเก็บเท้า