กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 242 เจ้าโปรดกระสอบป่านสีใดกันเล่า
เพียงวันเดียว เรือบินข้ามผืนดินไหม้พันลี้ รู้สึกเพียงว่าข้างหน้ามีปราการไร้รูปกั้นทางไว้
จี้ชิงโจวลดเรือบินลง รออย่างเงียบ ๆ
เพียงเวลาหายใจไม่กี่ครั้ง ผืนดินไหม้โล่งกว้างเบื้องหน้าก็วาบขึ้นมา
ศิษย์หลายคนในเครื่องแต่งกายต่างสำนักปรากฏขึ้นจากอากาศว่างเปล่า เดินมาทางพวกนาง
ศิษย์คนหนึ่งในชุดขาว มีกระบี่เหน็บเอว เอ่ยถามตามธรรมเนียม “สหายเต๋าหลายท่านเป็นนักพรตอิสระไร้สังกัด หรือว่า...”
ยังพูดไม่ทันจบ เขาเห็นเซี่ยจื่อเย่ที่ตามหลังจี้ชิงโจวอยู่ครึ่งก้าว ก็อุทาน “ท่านคือ...ศิษย์พี่เซี่ย?!”
เซี่ยจื่อเย่เหลือบมองกระบี่ยาวที่เอวเขาแวบหนึ่ง ก็จำตราของสำนักกระบี่สูงสุดบนนั้นได้