เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 233 แต่เจ้านายเอ๋ย นี่มิใช่พร
“เจ้าแมวน้อย เหตุใดเจ้าจึงบาดเจ็บหนักถึงเพียงนี้”
เด็กสาวเอ่ยพลางป้อนโอสถวิญญาณรักษาบาดแผลอันล้ำค่าให้มันกิน หมุนเวียนแสงวิญญาณเพื่อรักษาบาดแผลให้มัน
“ไม่เจ็บ ไม่เจ็บ…”
เด็กสาวกอดมันไว้ในอ้อมอก ปลอบเบา ๆ
มันจำได้ว่าตอนตัวเองยังเล็ก แม่ก็ทำเช่นนี้ โอบมันเข้าสู่ท้องนุ่มของแม่ บังฝนกันลมให้มัน
แม่ที่อ่อนโยนเช่นนั้น ในยามจากมันไป กลับเด็ดขาดเช่นนั้น
มันหลงใหลในสองมือที่อบอุ่นและอ้อมกอดของเด็กสาว และก็กลัวการพรากจากกันอีกครั้ง
ฉะนั้นครั้งนี้ มันจึงพยายามแข็งแกร่งขึ้น เป็นสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งที่สุดข้างกายเด็กสาว
เมื่อผ่านพ้นวัยอ่อนแอในวัยเด็กไป มันจึงรู้ว่า ความเจ็บป่วยในอดีตนั้น เพราะมันกลายพันธุ์มาแต่กำเนิด ในร่างกายมีพลังวิญญาณเหนือธรรมดา