กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 นักพรตขนนุ่ม: ตอนนั้นข้าเหมือนผ้าขี้ริ้วถูกเหวี่ยงไปมา
“เกิดอะไรขึ้…”
ลูกไก่ขนโล้นพูดยังไม่ทันจบ รูม่านตาก็หดแคบ: “แสงจันทร์แดง! มือของเจ้า!”
ทันทีที่ร่างของจี้ชิงโจวปรากฏบนหน้าจอกลุ่มสนทนา ฝูงอสูรก็เห็นสองมือของนางที่ดูไม่ได้เลย
เนื้อหนังเกรียมดำหลุดลอก เผยกระดูกขาวโพลน
แค่มองก็รู้สึกเจ็บแล้ว
ก็ไม่แปลกที่ก่อนหน้านี้จี้ชิงโจวไม่มีเรี่ยวแรงพูด
ความเจ็บปวดจากสองมือที่ถูกไฟเผาไหม้ มีสักกี่คนทนได้
จี้ชิงโจวรับรู้ความเจ็บใจแทนจากความเงียบของฝูงอสูร นางผ่อนลมหายใจเบา ๆ เอ่ยปลอบ: “…ตอนนี้ดีขึ้นมากแล้ว”
“โกหก!”