กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 201 ลำบากเจ้าแล้ว เสอเสอ
“ฮือ… ฮือฮือ… ฮือฮือฮือ…”
ท่ามกลางเสียงสะอื้นของผู้บำเพ็ญหม่นหมองเป็นเสียงประกอบ จี้ชิงโจวและคณะนั่งอยู่บนหลังงูบิน
ค่อย ๆ เคลื่อนไปยังเขตในอย่างเนิบช้า
เส้นแบ่งเขตในและเขตนอกก็คือลำธารสายเล็กที่ไหลรินคดเคี้ยวไปไกลสุดสายตา น้ำใสสะอาด ปลาว่ายราวกับลอยอยู่ในอากาศ
ในอากาศแว่วได้ยินเสียงน้ำไหลจากที่ไกล ๆ เป็นครั้งคราว
หูของหลิวฝูรั่วขยับน้อย ๆ นางแหงนมองไปไกลแล้วเอ่ย
“ได้ยินว่าน้ำแห่งสวรรค์ของนิกายสัตว์วิญญาณอยู่กลางเขตใน เหตุใดข้าจึงไม่เห็นเล่า”
จี้ชิวหยู่กล่าว “กลางคืนมองไม่ชัด เว้นแต่เจ้าจะไปยอดหลัก แต่พอถึงกลางวันก็เห็นได้แล้ว”