กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 เช่นนั้นข้าก็เป็นเด็กน้อยของเสี่ยวหงแล้วสิ!
จี้ชิงโจวเดิมทีไม่ได้ตั้งใจจะรับซองแดงของต้นไม้อมตะกับยฺหวีฮั่ว
แต่พอดีตอนที่ยฺหวีฮั่วเพิ่งส่งซองแดงนี้ออกมา เขาก็ร้องเสียงดังขึ้นมาทันที
จี้ชิงโจวเดาได้ว่าเขาส่งของผิด จึงคิดจะรับไว้ก่อน แล้วส่งคืนให้เขาโดยตรง
ทว่า…
“แป๊ะ” สิ่งที่ปรากฏขึ้นจากอากาศแล้วตกลงในมือของนาง คือปลอกคอพื้นดำลายแดง!
จี้ชิงโจวสูดลมหายใจเข้าลึก ดูจากขนาดแล้ว ก็ไม่เหมือนของที่ใช้กับแมวหรือหมา
เช่นนั้นนี่ก็คงเป็น…
จี้ชิงโจวหันไปมองกรอบข้อความของยฺหวีฮั่วเงียบ ๆ อดไม่ได้ “ไม่คิดว่าเจ้าจะเป็นอาหารทะเลแบบนี้”
ไม่ใช่อาหารทะเล: “อ๊า!”