กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 171 เจ้ากับนาง……ช่างเหมือนกันราวกับพิมพ์เดียวกัน
เหวินเกาเฟยเขียนจนแทบข้อมือขาด ในที่สุดเมื่อฟ้ายังสลัวรุ่งอรุณ นางก็วางพู่กันลงเป็นครั้งสุดท้าย
มองกระดาษเซวียนจีที่ปูเต็มโต๊ะ ทุกแผ่นเต็มไปด้วยอักษรตัวเล็กเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ เหวินเกาเฟยก็ถอนหายใจยาว
นางโยนพู่กันทิ้ง บิดขี้เกียจสุดตัว แล้วเปล่งเสียงดีใจ “ในที่สุดก็เขียนเสร็จเสียที!”
เหวินเกาเฟยกระโดดลงจากเก้าอี้ ตั้งใจจะไปหาอะไรกินที่ห้องครัว
ชั่วยามนี้เกรงว่าแม้แต่บ่าวทั่วไปก็ยังไม่ตื่น ในครัวคงมีเพียงหมั่นโถวเย็น ๆ เท่านั้น
แต่นางหิวจนเกินไป แม้เป็นหมั่นโถวเย็น นางก็ยังกินได้ถึงสามลูกใหญ่!