กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 167 มนุษย์เอ๋ย อย่ามอง
“ติ๊งต๊อง”
“ไม่ใช่อาหารทะเล” ส่งซองแดงออกไปหนึ่งซอง
ยฺหวีฮั่วเอ่ย “เทียนนางเงือกเจ้าเอาไปเถิด บัดนี้มันกลายเป็นกุญแจแดนลับแล้ว คงมีประโยชน์ต่อการกระทำต่อไปของเจ้า”
จี้ชิงโจวเปิดซองแดง ถือเทียนนางเงือกไว้ในมือ
ทุกครั้งที่นางกำเทียนนางเงือกไว้ นางจะรู้สึกว่าตนกับแดนลับนี้มีสายสัมพันธ์ลึกลับที่ลึกซึ้งเกินบรรยาย
“เป็นอย่างไรบ้าง?” เสียงยฺหวีฮั่วดังจากกลุ่มสนทนา
จี้ชิงโจวเอ่ย “ข้าเหมือนจะรับรู้แดนลับทั้งแห่งได้ เพียงแต่ความรู้สึกนี้เลือนรางนัก”
เสี่ยวเฮยชงผู้กบฏเอ่ย “เช่นนั้นเจ้าก็ย่อมรู้ว่าสหายของเจ้าอยู่ที่ใดแล้วมิใช่หรือ?”