กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 153 ยินดีด้วยที่เหวินเหล่าเย่ได้บุตรเขยชั้นเลิศหนึ่ง... เอ่อ สามคน!
หลิวฝูรั่วว่า “หลังจากเจ้าเข้าไป พวกเราก็เข้าไปตามลำดับ พอลืมตาขึ้น ก็ยืนอยู่หน้าประตูจวน ถูกฝูงบ่าวไพร่ล้อมรอบ บังคับให้พวกเราเข้ามา”
เพราะเหตุเกิดกะทันหัน หลิวฝูรั่วก็จะปัดมืออีกฝ่ายที่ผลักไสตนโดยไม่รู้ตัว
ทว่า สิ่งที่นางคาดไม่ถึงที่สุด คือมือของนางกลับลอดผ่านร่างอีกฝ่ายไปได้อย่างไร้อุปสรรค รู้สึกเพียงสัมผัสไอหยินหนาวเย็นวูบหนึ่ง
แต่บ่าวผู้นั้น ก็ยังผลักไสนางอยู่
ความผิดปกติทางฝั่งหลิวฝูรั่ว ทุกคนต่างสังเกตเห็น ต่างหาจังหวะหยั่งเชิง สัมผัสบ่าวไพร่เหล่านั้น
เป็นดังคาด พวกนางก็เหมือนหลิวฝูรั่ว โจมตีบ่าวไพร่ไม่ได้ แต่อีกฝ่ายกลับสัมผัสตนได้อย่างง่ายดาย