กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ข้าจะต้องให้เจ้าตายอย่างทุรนทุราย
เบื้องหน้าของเผยลั่วเฟิง กรงเล็บดำกรงหนึ่งยื่นออกมาจากความว่างเปล่าอย่างกระทันหัน คว้าหนวดนั้นไว้
“ปัง!”
หนวดระเบิดแตกในกรงเล็บนั้นทันที
เบื้องหลังความว่างเปล่า ราวมีเสียงร้องด้วยความเจ็บดังลอดมา
บนใบหน้าของเผยลั่วเฟิง บิดเบี้ยวขึ้นชั่วขณะหนึ่ง
เขาลืมตาขึ้น ขบฟันเอ่ย “เผ่ยเจียงชี่! เจ้ามาที่นี่บ้าน้ำอะไรของเจ้า”
ในห้องบำเพ็ญดังเสียงหัวเราะเบา ๆ ของสตรี ทว่ากลับไม่เห็นเงาคน “น้องชายคนดีของข้า พระบิดามีรับสั่ง
ให้เจ้ากลับไปแดนมนุษย์เพื่อไปเก็บเชื้อมารมาหนึ่งเม็ด”
“เชื้อมาร” เผยลั่วเฟิงขมวดคิ้ว “นั่นมัน…”