กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 ไป๋เว่ยเอ๋ยไป๋เว่ย เจ้ากลับโกรธเคืองเสียแล้ว!
“เสี่ยวเสี่ยว! ระวัง—”
เย่โหรวเสียนตกใจนัก รีบคว้าทารกจากอ้อมแขนยฺหวีเสี่ยวเสี่ยวมาปกป้องไว้ในอ้อมอก
ยฺหวีเสี่ยวเสี่ยวชะงัก มองเย่โหรวเสียนโดยไม่เอ่ยคำ
เย่โหรวเสียนรับรู้ถึงสายตานั้น ก็แข็งไปเล็กน้อย นางผ่อนเสียงกล่าว
“เสี่ยวเสี่ยว พวกเรามีขอบเขตของตัวเอง จะรับของผู้อื่นเปล่า ๆ ได้อย่างไร? นั่นเพียงเพราะพ่อเจ้าได้ช่วยเหลือเขา เขาจึงมาคืนน้ำใจเท่านั้น”
ยฺหวีเสี่ยวเสี่ยวยังคงนิ่งเงียบ
“เสี่ยวเสี่ยว เจ้าวางใจได้ พ่อเจ้าไม่ได้มองเขาเป็นพิเศษเพราะของกำนัลเล็ก ๆ น้อย ๆ
เขาผ่านการทดสอบมาหลายครั้งแล้ว จึงแน่ใจว่าอีกฝ่ายคือคู่ครองที่ดีของเจ้า”
เย่โหรวเสียนว่า “ตอนนี้เจ้ามุ่งสู่มหามรรค ไม่มีใจในความรัก แม่ก็เข้าใจได้