กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 35 ฮึ่ม ช่างขวางตา
“ข้าไปก่อน”
จงหลีโย่วก็ร้อนใจจะกลับแนวหน้าจริง ๆ เขามีภารกิจติดตัว ตอนนี้ก็ล่าช้าไปหลายวันแล้ว
ลาจี้ชิงโจวแล้ว จงหลีโย่วก็มุ่งไปป่าไผ่
เขายังไม่ทันเข้าบ้าน ก็รู้สึกว่ามีจิตเทวะสายหนึ่งกวาดผ่านกายตน จึงอดสงสัยไม่ได้ ในบ้านศิษย์น้องชายมีแขกหรือ?
“แอ๊ด”
ทันใดนั้น ประตูใหญ่บ้านไม้ไผ่ก็เปิดออกเอง ชายหนุ่มชุดขาวคนหนึ่งเดินออกมา ผมยาวดำดั่งหมึกสาด มัดขึ้นเพียงเล็กน้อยด้วยปิ่นหยกเขียว ใบหน้าซูบผอมซีดขาว
มีความเจ็บป่วยเจืออยู่บ้าง แต่ก็ยังยากจะปิดบังสง่างามเหนือยุคของสุภาพบุรุษผู้นี้
ชายหนุ่มก้าวออกจากภายในบ้านอย่างช้า ๆ ลมในป่าไผ่พัดไหว ชุดขาวพลิ้วปลิว ราวกับเซียนถูกเนรเทศ