กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ไม่รู้ว่าไหน้ำส้มสายชูของใครล้มคว่ำ
เสี่ยวเฮยชงผู้กบฏ: “ฮือ ๆ ๆ ๆ—”
กลุ่มสนทนา “ครอบครัวรักใคร่กลมเกลียว” พลันถูกเสียงร้องไห้ฮือ ๆ ของเสี่ยวเฮยชงผู้กบฏถมเต็มหน้าจอ
ระหว่างนั้นแทรกประโยค “เสี่ยวหงเอ๋ย ฮือ ๆ ๆ” “พวกเรา ฮือ ๆ ๆ...ไม่ใช่...ฮือ ๆ ๆ เป็นที่สุดในใต้หล้ากันแล้ว...” “ชัด ๆ ข้ามาก่อน!”
ยังมีข้อความของลูกไก่ขนโล้น
ลูกไก่ขนโล้น: “หยุดร้องได้แล้ว! เสียงหนวกหูจะตาย!”
ลูกไก่ขนโล้น: “เรื่องขี้ปะติ๋วแค่นี้เจ้าก็ร้องไห้? ความเอ็นดูของมนุษย์เพียงเล็กน้อย มีอะไรให้แย่งชิง?”
ลูกไก่ขนโล้น: “ยังร้องอีก? เจ้ายังร้องอีก? เจ้านี่มัน...เนื้อย่างนี้ให้เจ้า ให้เจ้าหมด! หุบปากแล้วกินไปซะ!”
เสียงร้องไห้ของเสี่ยวเฮยชงผู้กบฏหยุดชะงัก “หุบปากแล้วจะกินได้อย่างไร?”