กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ถ้ามนุษย์ไร้ยางอาย เช่นนั้นเสี่ยวหงก็ไม่ใช่มนุษย์
จี้ชิงโจวยอมรับ นางร้อนใจ
“ของที่ให้ไปแล้วจะมีเหตุผลอะไรเรียกคืน? เจ้าให้ข้าแล้ว ก็เป็นของข้า ซองแดงนี้ข้ารับแล้ว”
จี้ชิงโจวเลื่อนไปที่ซองแดงนั้นอย่างรวดเร็ว มือขวาจิ้มลง มือซ้ายทำมือธาตุ ปลายนิ้วผุดเปลวไฟสีเขียวกลุ่มหนึ่ง
เพื่อให้ของที่ไม่อาจบรรยายในซองแดงหล่นออกมาวินาทีแรก ก็เผาเป็นเถ้าถ่านทันที ไม่อยากให้ปนเปื้อนสิ่งแวดล้อม
“ฟึ่บ”
จี้ชิงโจวรับรู้ได้ว่ามีบางสิ่งปรากฏจากอากาศธาตุ หล่นลงมาที่มือ
นางหลบอย่างว่องไว ยิงเปลวไฟเขียวจากปลายนิ้ว กระแทกสิ่งนั้นอย่างแม่นยำ
“กลิ้ง กลิ้ง…”
ทว่า สิ่งที่หล่นจากซองแดงไม่ได้ถูกเผาเป็นเถ้าดำแล้วแตกสลายอย่างที่นางคาด แต่หล่นลงพื้นตรง ๆ กลิ้งมาที่เท้านาง