กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 199 เสียงร่ำไห้ยามดึกสงัด ทารกลึกลับ
“ฉันกินเสร็จแล้ว”
ฮ่วนเมิ่งกอดชามเปล่า ยิ้มให้เจียงเฟิง บนใบหน้ายังมีเมล็ดข้าวติดอยู่เม็ดหนึ่ง
“ที่นี่มีที่พักผ่อนไหม ฉันขอพักสักหน่อยได้ไหม”
ฮ่วนเมิ่งคล้ายกับไม่ได้ยินคำพูดของเจียงเฟิง ลุกขึ้นยืนกวาดสายตามองรอบทิศ
ทว่าในเมื่อฮ่วนเมิ่งไม่อยากเอ่ยปาก เช่นนั้นเจียงเฟิงก็คร้านจะซักไซ้ไล่เลียง
เขาชี้ไปที่โซฟาในห้องโถง เอ่ยปากขึ้นมา
“เธอไปนอนโซฟาได้”
จากนั้นเจียงเฟิงให้สตีเฟนไปเอาผ้าห่มบางมา มอบให้ฮ่วนเมิ่ง
ฮ่วนเมิ่งห่มผ้าบางอยู่อย่างนั้น เตรียมตัวนอนลงบนโซฟา