กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 183 ฉันมีธุระที่บ้าน ขอตัวก่อน
“นายหัวเราะอะไร” เจียงเฟิงสีหน้าสงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ เอ่ยถามอย่างราบเรียบ
ราวกับสิ่งที่เขากลืนลงไปเมื่อครู่ไม่ใช่ยาพิษอะไร เป็นเพียงแค่น้ำเปล่าแก้วหนึ่งเท่านั้น
คราวนี้ มนุษย์กระจกถึงกับอึ้งงันไปโดยสิ้นเชิง!
ม่านตาของเขาหดเกร็งลงเล็กน้อย แทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง
เทพมรณะไม่ตายงั้นเหรอ?!
นี่มันเป็นไปได้อย่างไรกัน?!
ทว่ามนุษย์กระจกก็ดึงสติกลับมาได้ทันควัน เอ่ยปากพูด
“มะ...ไม่มีอะไร ก็แค่จู่ ๆ ก็นึกถึงเรื่องน่ายินดีบางอย่างขึ้นมาได้”
ใครจะไปคาดคิด