กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 164 ไพ่ในมือของคาสิโน
เจียงเฟิงมองเขาแล้วเอ่ยปากพูด
“ฉันก็จะไม่ทำให้นายลำบากใจ นายไปเรียกเถ้าแก่เนี้ยของพวกนายมา”
ผู้จัดการได้ยินประโยคนี้ ต่อให้เป็นคนโง่ก็เข้าใจแล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น
แต่ผู้จัดการไม่ได้พูดอะไรมาก เขาเพียงแค่พยักหน้า จากนั้นก็เดินจากไป
ครู่ต่อมา ประตูห้องรับรองส่วนตัวก็เปิดออก แต่คนที่เดินเข้ามากลับไม่ใช่เถ้าแก่เนี้ยคาสิโน
ทว่าเป็นนักเลงรับจ้างสิบกว่าคน
ในหมู่พวกเขามีทั้งคนที่ถือไม้เบสบอล บางคนก็ถือดาบยาว สรุปแล้วยุทธภัณฑ์ล้วนแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
เจียงเฟิงเห็นภาพนี้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบา ๆ
เดิมทีหากเถ้าแก่เนี้ยคาสิโนยอมมาด้วยตัวเอง เรื่องนี้ก็ยังพอจบลงด้วยดีได้