กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 122 ลักษณ์ของฉันมีค่อนข้างเยอะ
ใบหน้าของสตีเฟนเต็มไปด้วยสีหน้าเด็ดเดี่ยวพร้อมพลีชีพ เขาเอ่ยขึ้น
“ฉันเอง”
ช่วงเวลานี้ สตีเฟนคอยเรียนรู้ตามหลังเจียงเฟิง ความเร็วในการเติบโตของเขารวดเร็วอย่างยิ่ง
หลังจากผ่านเรื่องราวคราวก่อน สตีเฟนรู้สึกว่าตนควรเป็นฝ่ายรุกเข้าใส่ ไม่ใช่เอาแต่หลบอยู่ด้านหลังอาจารย์ทั้งวัน
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปอาจารย์คงดูถูกตน ไม่แน่ว่าอาจจะถึงขั้นกวาดตนออกจากสำนักด้วยซ้ำ
อีกทั้งสตีเฟนมองชายร่างกำยำตรงหน้า เขาประเมินว่าอีกฝ่ายก็คงมีฝีมือแค่ระดับนักฆ่าเก้าดาว ไม่ต่างจากตนเท่าใดนัก
ตนรับมือเขาน่าจะไม่ใช่ปัญหา
“ได้ เช่นนั้นนายก็ลงมือเถอะ”
เจียงเฟิงขยับหลีกทางให้สตีเฟน เขาเคารพความคิดของสตีเฟน