กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 98 ฉันขอประกาศแจ้งเตือนต่อนักฆ่าทั้งหมด ณ ที่นี้
แสงจันทร์อันเย็นเยียบสาดส่องเข้ามาในห้อง สะท้อนให้เห็นร่างของเจียงเฟิง
เจียงเฟิงค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้อตัวบนออก
พริบตานั้น รอยแผลเป็นอันน่าสะพรึงกลัวทีละรอยก็ปรากฏสู่สายตา
แผ่นหลังของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลจากดาบ รอยแผลเป็นแต่ละรอยประทับอยู่บนกล้ามเนื้ออันกำยำแน่นหนา
เจียงเฟิงหยิบเสื้อผ้าในกระเป๋าเดินทางขึ้นมา แล้วค่อย ๆ สวมใส่
สัมผัสของเสื้อหนังที่เสียดสีผ่านผิวหนัง ทำให้เจียงเฟิงรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง
ความรู้สึกเช่นนี้เจียงเฟิงไม่ได้สัมผัสมานานมากแล้ว
ไม่นานนัก ประตูห้องก็เปิดออก ร่างของเจียงเฟิงทั้งร่างพลันหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย
ที่ตรงหน้าประตู มีเงาร่างหนึ่งยืนอยู่ ซึ่งก็คือสตีเฟน