กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 41 ฉันไม่เคยกินของที่คนอื่นให้อยู่แล้ว
เจียงเฟิงเดินตามหลังว่านหาว ข้ามผ่านเรือสำราญ จนมาถึงหน้าประตูห้องหนึ่ง
ต้องยอมรับว่า แม้แต่เจียงเฟิงที่เคยทำภารกิจลอบสังหารบนเรือสำราญมาหลายครั้ง พอได้เห็นเรือสำราญลำนี้เข้า ก็ยังอดส่งเสียงอุทานด้วยความทึ่งออกมาไม่ได้
โถงเรือสำราญแห่งนี้โอ่อ่าหรูหราตระการตา ราวกับเป็นโถงตำหนักของราชวงศ์
บริกรทุกคนต่างสวมสูท ผูกเนกไท รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย มือหนึ่งถือถาดสีทอง เดินไปมาอยู่ภายในโถงเพื่อคอยให้บริการแขกเหรื่อทุกคน
เพียงแต่เจียงเฟิงมองเพียงสองปราดก็ละสายตากลับมา จุดประสงค์ในการมาเยือนครั้งนี้ของเขาไม่ใช่เพื่อหาความสำราญ
ประตูห้องรับรองส่วนตัวเปิดออก กลิ่นควันลอยโชยมาปะทะใบหน้า