กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 4 หากไม่มีธุระอะไรแล้ว ผมขอตัวก่อน
ในเวลาเดียวกัน มหาวิทยาลัยเจียงเป่ย
สวี่ลั่วเฟยยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ ผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว เธอก็ยังคงไม่ได้สติกลับมา
เครื่องจับเท็จในมือตนเองส่งเสียงเตือนขึ้นมาได้ยังไงกัน
“นักศึกษา คุณรอก่อน”
หลังจากสวี่ลั่วเฟยได้สติ เธอก็รีบหันมองไปทางเจียงเฟิงทันที
ทว่าเจียงเฟิงกลับหายตัวไปนานแล้ว สิ่งนี้ทำให้สวี่ลั่วเฟยเริ่มร้อนใจขึ้นมาบ้าง
จุดขายของรายการที่มาถึงมือแล้ว วิ่งหนีไปแบบนี้ได้ยังไงกัน
ขณะที่สวี่ลั่วเฟยกำลังเตรียมจะหาวิธีตามหาเจียงเฟิงอยู่นั้น
ทันใดนั้น ที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยก็มีเสียงหวอไซเรนอันเร่งเร้าดังแว่วเข้ามา