ตอนที่ 224 จัดการเรื่องคฤหาสน์ไร่นา & ภายในสิบปีเป่ยตี๋ไม่กล้าลงใต้แน่นอน

แดนเหนือขาดแคลนน้ำ

นาข้าวที่สามารถปลูกข้าวได้นั้นล้ำค่ายิ่งกว่าทองคำเสียอีก

ซูเมิ่งจู๋สั่งให้คนไปหาพู่กันและกระดาษมาทันที นางรองกระดาษไว้บนคานรถม้า ก่อนจะตวัดวาดแผนผังคูระบายน้ำผันน้ำออกมาอย่างรวดเร็ว

นางตั้งใจจะขุดคูน้ำลึกตัดผ่านผืนนาข้าวหลายสิบหมู่นี้ในระยะห่างทุก ๆ สองสามหมู่ ถึงเวลานั้นน้ำจากแม่น้ำก็จะไหลลัดเลาะตามคูระบายน้ำเข้าสู่แปลงนาโดยตรง รับประกันการเก็บเกี่ยวทั้งยามแล้งและยามน้ำหลาก

ส่วนไร่นาแห้งรอบนอกที่อยู่ห่างจากลำน้ำ

ก็ให้ปลูกมันฝรั่ง มันเทศ ถั่วเหลือง และข้าวโพดที่ให้ผลผลิตสูงทั้งหมด

ผู้ดูแลและองครักษ์ชาวเป่ยตี๋ในคฤหาสน์ไร่นาต่างพากันเตลิดหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอยตั้งแต่เมืองแตกแล้ว

เวลานี้ผู้ที่ยังอาศัยอยู่ในหมู่บ้านข้างคฤหาสน์ไร่นา

ล้วนเป็นราษฎรต้าโจวที่เคยถูกจับมาทำนา รวมถึงราษฎรระดับล่างชาวเป่ยตี๋ที่ซื่อสัตย์ไร้เล่ห์เหลี่ยมอีกหลายสิบครัวเรือน

คนสองกลุ่มอาศัยปะปนกัน วันเวลาผ่านไปอย่างยากลำบากข้นแค้นยิ่งนัก