เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสวี่ยเช่อหย่วนตบอกตนเอง
“ข้าจะไปขายแป้งยัดไส้ ขายซอสพริกที่เมืองฟางโจว การค้าข้าก็ทำเป็น พี่สะใภ้ยังเคยชมว่าข้าเกิดมาเป็นพ่อค้าแท้ ๆ”
เสวี่ยเช่อหานมองไปยังซูเมิ่งจู๋
นางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
เสวี่ยเช่อหย่วนแม้จะตะกละรักตัวกลัวตาย ทว่าทำงานกลับไม่เลอะเลือน
ช่วงนี้ติดตามเสิ่นจ่านเรียนรู้ตัวหนังสือและสมุดบัญชี ก็เริ่มดูเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมาจริง ๆ
กิจการของครอบครัวแผ่ขยายออกไป ย่อมไม่อาจรั้งเขาไว้ที่หมู่บ้านครัวเรือนทหารตลอดไปได้
“อยากไปก็ได้ ระหว่างทางต้องเชื่อฟังคำสั่ง เมืองฟางโจวยังมีพวกเศษเดนเป่ยตี๋อยู่อีกไม่น้อย เจ้าไม่รู้หรอกว่าคนเหล่านั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง ดังนั้นเจ้าห้ามนำเรื่องของพี่เจ้าไปเที่ยวป่าวประกาศจนหาเรื่องใส่ตัวเด็ดขาด”
“ข้าเชื่อฟังพี่สะใภ้ทุกอย่าง”
เสวี่ยเช่อหย่วนลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปทันที