กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสวี่ยเยี่ยนเดินมาถึงปากถ้ำ แล้วหันกลับไปมองเขาอีกแวบหนึ่ง
“นอนพักสักครู่เถิด ที่นี่เงียบสงบยิ่งนัก”
ชายคนนั้นหลับตาลง ไม่ได้เอ่ยปากอันใดอีก
เสวี่ยเยี่ยนกลับมาถึงริมแม่น้ำ นางสำรวจรอบ ๆ ดูก่อนรอบหนึ่ง
ข้างโคนต้นหญ้ามีหยดเลือดร่วงอยู่สองสามหยด บนพื้นโคลนยังมีร่องรอยการถูกลาก
นางหยิบแผ่นไม้บางขึ้นมาจากริมแม่น้ำ ขูดดินที่เปื้อนเลือดพร้อมกับหญ้าแห้งโยนลงไปในโพรงน้ำแข็ง แล้วตักน้ำมาล้างซ้ำอีกสองรอบ จนกระทั่งมองไม่เห็นสีแดงแล้วจึงซักผ้าขี้ริ้ว ถือถังไม้กลับไปยังเพิงขายของ
พอนางเพิ่งจะเดินมาถึงใต้เพิง
เสวี่ยเช่อหย่วนก็ร้องตะโกนขึ้นมา
“พี่สาว เหตุใดท่านเพิ่งจะกลับมา ริมแม่น้ำอยู่ห่างจากตรงนี้ถึงสิบลี้เชียวหรือ”
“เห็นกระต่ายตัวหนึ่งเข้า เดิมทีคิดจะจับกลับมาแต่จับไม่ได้”